بچه های مدیریت صنعتی دانشگاه جواد یزد

بازم دارم خودم رو غافلگیر میکنم

اصلا قصد نداشم آپ کنم

یهو حیفم اومد سال نو رو به بر و بچ دانشگاه تبریک نگم

البته الان که یه ربع به سال نو مونده هیشکی دور و بر کامپیوترش نیست جز منه بی کار

سال خوب و پر برکت و شادی رو برای همتون آرزو میکنم.

موفق و موید باشید

سحر همتون رو دوست داره

من همیشه به این حرف اعتقاد دارم که باید حرف قدیمی ها رو با آب طلا نوشت

این شعر درزمان انقلاب مشروطه سروده شده و نشان دهنده اوج خفقان در دوران استبداد قجر است.

چه کسی گفته دراین مملکت آزادی نیست
زنده ها ، فاتحه ی اهل قبور آزاد است
کرده این لایحه را مجلس شورا تصویب
خواندن لال و نگه کردن کور آزاد است

همه بچه ها افتخار کنن به این سیستم دانشگاه.

دو روزه دانشگاه شروع کرده به حذف درسایی که طبق چارت گرفته نشده.

میدونید یعنی چی؟

یعنی هر کس باید منتظر باشه که واحدهایی که تا الان و در ترم های قبل پاس کرده یکی یکی بدون اخطار قبلی حذف بشه .

اینم از دانشگاهی که تو دو سال ۳ مدیر گروه فقط برای مدیریت صنعتی عوض کرده.

حاجی مرادی یه ساز میزد

کبیری یه ساز میزد

این دهقان دهنوی هم یه ساز میزنه.

هر واحدی که ما اون موقع گرفتیم داره حذف میشه فقط به خاطر اینکه سیستم به ما خطا نداده که این درس پیش نیاز داره.

۶ واحدم از ترمای قبل داره حذف میشه و ۳ واحد از این ترمم.البته تا الان

هنوز تو سایت حذفش نکردن ولی وقتی  پرسیدم گفتن این کار رو میکنن.

بقیه هم شرایطی نظیر من دارن.همه اونایی که فکر میکردن ترم آخرشونه حالا دارن متوجه میشن اشتباه فکر کردن.

نمیدونم چی بگم.اونقد رناراحت هستم که اصلا توانایی ندارم به این موضوع فکر کنم چه برسه به اینکه در موردش بنویسم.

من الان میرم خوابگاه شاید کسی چارت داشته باشه ببینم دیگه چه درساییم حذف میشه.

من بازم با نوشته های لوث خودم اومدم.ولی من غلط کنم از این نوشته های لوث از خودم به جا بذارم.

میخوام وبلاگ یکی از این غرب زده ها رو لو بدم.

بخوانید. کلیک کنید                    خرگوشی

خدا تعداد این غرب زده ها رو بیشتر کنه که دولت قدره ما بچه های خوب رو بدونه

فقط اومدم ببینم با این انتخاب واحد جانانه چه طورید.

من تو ۶ روز هفته کلاس دارم با این وضع برنامه آموزشی .

 آخرش هم با این همه کم و زیاد کردن از ۱۲ شب تا ۴ ساعت پیش فقط تونستم ۱۹ واحد بگیرم که اونم جوریه که باید در روز دو بار  برم دانشگاه و دو بار هم برگردم.البته حداقل دوبار.این ترم دیگه خوابگاه تعطیل.

یه خونه میگیرم دیوار به دیواره دانشگاه

خدا خیرشون بده با این برنامه آموزشی موفق شدن کاری کنن که همش با هم تداخل داشته باشه 

باز اومدم تا هر آنچه در نیمکره چپ و راست مغزم دارم را بریزم روی دایره .اونم بدون هیچ زمینه چینی

بعضی وقتا تو زندگی شرایطی پیش میاد که یه موضوعه ساده ذهنت رو مشغول کنه و حلاجی اون مطلب یا اون موضوع باعث میشه به هر چیزی که میبینی جوری پر و بال بدی که یه جوری اول ربطش بدی به مطلب ذهنیت و بعد دنبال وجه اشتراک این مطالب بگردی.

حالا این تازه اول بدبختیه.چون هر چی میبینی خواسته یا نا خواسته دنبال وجه اشتراکاش میگردی.

احتمالا منم دچار این حالت شدم.

حدود یه هفته است که فکرم مشغول انتقاده آیت الله خامنه ای در مورد تحصیل ۲ میلیون دانشجو در رشته انسانیه و  هر دفعه جوری تلاش میکنم خوش بین باشم و برداشت درستی داشته باشم از این انتقاد یهو یه اتفاق میوفته و منو بیشتر به برداشت غلط سوق میده.

وقتی یکی از نماینده ها با عنوانه نماینده موافق کامران دانشجو اومد و دوباره این موضوع رو مطرح کرد من دیگه مطمئن شدم مردم ایران اینجورین یعنی دوست دارن یه نفر کل تصمیم ها رو بگیره چه غلط چه درست و اونا تبعیت کنن و بقیه تصمیم ها رو هم با توجه با اون تصمیم بگیرن .

اونجوریه که خیالشون راحته و هیچ نگرانی ندارن. آخه دیگه اگه اشتباهی شده باشه و زمانی ثابت بشه اون تصمیم اشتباه بوده دیگه اینا عذاب وجدان ندارن و میگن تصمیم بزرگی بوده و ما ماموریم و معذور.

چون حرفام زیاده بقیه رو منتقل میکنم به ادامه مطالب

بعد از این همه وقت تازه انگیزه پیدا کردم بنویسم.

۱۰۰ ٪ همه مصاحبه امروز ابطحی و تاجبخش رو در اخبار۲۰:۳۰ و بعد از ۲۰:۳۰دیدند.

نمیدونم در مورد جفتشون چی باید بگم.یا اینکه واقعا از این رو به اون رو شدن یا اینکه مجبور شدن تقیه کنن.

ولی ابطحی با حرفی که زد باعث شد من به تغییر کردنش شک کنم.

یه تیکه از حرفاش این بود:فکر نکنید اون عده ای که با من و آقای تاج بخش پشت این میزها نیومدن با حرفای ما و یا صحت انتخابات مخالف هستند.بلکه اونا هنوز جسارت اعتراف به اشتباه رو ندارند.

شما از این حرف چه برداشتی دارید؟

یعنی فقط اونایی که بخوان همچین حرفی بزنن میتونن بیان پشت این میز بشینن و حرف بزنن.

من که نظرم اینه و این برداشت رو کردم شما هم نظراتتون رو بگید.

به امید ایرانی پیروز

ولی بعد از شمارش آرا برگ برگشت و همه مردم اون روز تونستن رئیس جهمورشون رو بشناسن در دنیایی از  شگفتی متوجه شدن کسی رای آورده که مردم کمترین شناخت رو ازش دارن.

اما ایشون فرد تحصیلکرده ای بودند که کلی برنامه برای آینده داشتن و کلی شعارای خوب داده بود. 

مردم ایران عادت کردند که فقط   با نگرانی چشم به آینده بدوزن و ببینن این یکی با بقیه چه فرقی داره،چقدر دلش برای مردم میسوزه؛ و تا خبر میشن میبینن ۴ سال  گذشته و زندگیشون از قبل بدتر شده و دوباره روزی از نو،روزی از نو

حالا من با دیدن یه صفحه از یه خبرنامه یاد اون روزا افتادم و به یاد شعارایی که هر کاندید با خودش میاره.

چه خوب میشد استادای ما همونجوری که به ما میگن هر روز درستون رو مرور کنید تا ملکه ذهنتون بشه و هیچ وقت فراموشش نکنید به بقیه هم میگفتن،اگر هر کاندید شعاراش رو هر روز صبح مرور میکرد تا بفهمه مردم برای چی انتخابش کردن اون موقع وضع ایران با امروز خیلی متفاوت بود.

ولی افسوس که هم زمان با اعلام نتایج پرونده شعارها هم بسته میشه.

خلاصه اینکه یه لیست از شعارای دکتر احمدی نژاد رو تو ادامه مطلب میذارم تا خودتون قضاوت کنید .

فقط میتونم بگم فکر کنید و بگذارید بقیه هم فکر کنن